Een afscheidscadeau van mijn manager werd het begin van mijn les over generaties op het werk. Samenwerken tussen generaties werkt aantoonbaar beter, maar vraagt om begrip voor verschillende leer- en werkstijlen. De kracht zit niet in één aanpak, maar in keuzevrijheid: zodat iedereen kan groeien, ongeacht leeftijd of label.
Eileen van de Pol
02 Feb 26
Toen ik bij mijn allereerste werkgever wegging kreeg ik van mijn manager (55+) het boek: ‘Het millenial mysterie”. Het boek beschrijft (onder andere) hoe je omgaat met millenials, ookwel generatie Y genoemd (ongeveer geboren tussen 1981 en 1996). Zelf ben ik geboren in 1990, dus ik behoor onmiskenbaar tot die groep.
Bij het ontvangen van dat boek vroeg ik me vooral twee dingen af: A) wat mijn manager precies bedoelde met dat specifieke cadeau (al had ik daar zo mijn vermoedens bij) en B) waarom hij het niet aan zichzelf cadeau had gedaan. Want wie weet was ik dan gebleven.
Dit voorbeeld zei eigenlijk zoveel: generaties kijken vaak naar elkaar met lichte verbazing. Soms irritatie en af en toe zelfs onbegrip. En toch werken we elke dag zij aan zij, met dezelfde doelen en ambities.
Dat zie ik ook terug in ons team bij lekkerbezig!. We variëren in de leeftijd van ongeveer 30 tot 40 jaar, met één van onze founders Dick als uitschieter naar boven. En toch is juist hij degene die met het idee komt om een korte video te maken om een nieuwe collega aan te trekken.
Het resultaat: een goede combinatie van een boomer-blik in een verrassend snappy video. En dus daarmee het wandelende bewijs dat stereotypen ook weer ontkracht kunnen worden. Toegegeven, dit is wel geëdit door een Gen Z-er. Moet ik er natuurlijk wel bij vertellen dat de tekst voor de video hoogstwaarschijnlijk eerst op ruitjespapier mét vulpen is geschreven. Toch dat generatieverschil..
Ons team is dus een goed voorbeeld dat generaties (of in ieder geval verschillende leeftijden) elkaar versterken. Cross‑generational learning is bewezen effectief: combinatie van ervaringskennis (oudere generaties) en innovatiekracht (jongere generaties) zorgt voor meer creativiteit en betere besluitvorming.
Maar hoe zit dat eigenlijk vanuit de cijfers? Recent bracht Randstad de Workmonitor 2026 uit, een jaarlijkse internationale arbeidsmarktstudie. Uit deze Workmonitor blijkt dat 74% van talent wereldwijd zegt dat ze juist productiever zijn wanneer ze samenwerken met collega’s van andere generaties. Bovendien ziet 95% van de werkgevers multigenerationele teams als een productiviteitsverhoger. Dat is begrijpelijk, verschillende perspectieven leiden tot betere, creatievere oplossingen.
En daar bovenop vertrouwt bijna driekwart op collega’s uit andere generaties om hun blik te verbreden en het leren te stimuleren. Ook dat klinkt logisch; jongere medewerkers brengen vaak technologische kennis in terwijl oudere medewerkers meer ervaring en stabiliteit geven. Theorie onderbouwt dat dit werkt via het principe van cognitieve diversiteit: teams met verschillende denkkaders presteren beter in probleemoplossing.
Toch is dat ideale plaatje niet vanzelfsprekend en is de praktijk weerbarstig. Want de verschillende manieren van werken, zowel in stijl als communicatie, kunnen ook zorgen voor wrijving. En juist dit horen we ook regelmatig terug van onze klanten. Handvatten hoe om te gaan met verschillende generaties en bijbehorende leerbehoeftes. Maar bijvoorbeeld ook tussen de generaties: “onze oudere medewerkers irriteren zich aan het arbeidsethos van jongere medewerkers en willen hier mee om leren gaan”. Dus ja het zorgt voor wrijving.
Ik vraag me soms wel af of het generatieverschillen zijn of leeftijdsverschillen. Want ‘klachten’ over de “jeugd van tegenwoordig” bestaan immers al eeuwen. Iedere generatie klaagt over de volgende. Psychologen benadrukken dan ook dat “characteristics of youth” al eeuwen constant zijn: behoefte aan autonomie, experimenteren, grenzen opzoeken.
En hoe je het ook went of keert. We moeten en willen wel handvatten bieden voor verschillende behoeftes en het stimuleren van samenwerking. Dus ook omdat je vanuit zowel theorie als praktijk ziet dat dat beter werkt. Maar hoe doe je dit dan? En wat werkt? We weten dat jongeren anders leren en werken. Jongeren leren liever on the job, in korte en relevante chunks. Het liefst met video’s, online modules, micro‑learnings. Op een moment dat het hén goed uitkomt. Oudere medewerkers leren het liefst meer traditioneel, met opleidingen inclusief structuur en duidelijke tijdslijn. Klassikaal en op een fysieke locatie.
En dan ben ik blij dat we dat in ieder geval met lekkerbezig! kunnen faciliteren voor onze klanten. De verschillende leervormen en stijlen die passen bij elke generatie, of gewoon juist bij jou als persoon.
Terug naar dat boek dat ik kreeg van mijn manager. Had ik destijds maar gewoon gezegd dat ik vond dat hij het best zelf ook had mogen lezen. Maar dat bedenk ik nu, ongeveer 10 jaar later. En wijsheid komt met de jaren.. en dat heeft niets met generaties te maken 😉
Dit artikel raakt aan een thema waar we bij lekkerbezig! dagelijks mee bezig zijn. Wij helpen organisaties om doelgericht te investeren in de ontwikkeling en gezondheid van hun mensen. Benieuwd of we jou hierbij kunnen helpen?
Eileen van de Pol
.avif)
